برای نخستین باردر ایران درمنطقه تیمره شهرستان خمین یک متخصص نقوش صخره‌ای موفق به کشف سنگ نگاره‌ای مشابه طرح یک فرمول پیشرفته شیمی آلی شد. شباهت بیماننداین سنگ نگاره که به هزاره دوم قبل ازمیلادمربوط است، به مجموعه ای از پیوندهای خطی و حلقوی مربوط به نوعی پلی سیکلیون است که در ساخت ادوات نیمه هادی کار برد دارد.
محمدناصری فردمتخصص نقوش صخره ای درایران ونویسنده کتاب سنگ نگاره های ایران که این سنگ نگاره را در تیمره کشف کرده است دراین باره گفته:"در بررسی هایی که در تیمره داشتیم، به صورت اتفاقی به این سنگ نگاره که در قله یک کوه و در ارتفاع بالا ترسیم شده بود برخورد کردم. با توجه به تفاوت بارز این نقش با دیگر نقش ها عکسی از آن تهیه کردم تا بر روی ان تحقیقات بیشتری انجام دهم."
ناصری فرد می افزاید: " تصادفأ این نقش رابه یکی ازدوستانم که متخصص درشیمی آلی است نشان دادم و قرار شد او نیز بر روی این طرح کار کند، اگر چه وی در وحله اول معتقد بود که نتیجه خاصی حاصل نخواهد شد اما بعد از چند روز با من تماس گرفت و از نتیجه شگفت اور کار خبر داد، بر این اساس او گفت در تحقیقات خود متوجه شدم که این سنگ نگاره فرمول مجموعه ای از پیوندهای شیمیایی خطی و حلقوی است که تناسب جالبی ازترکیبهای کربن وهیدروژن دارد. که براساس آن چنین فرمولی به دست می آید: CnH2n که در حقیقت فرمول پلی سیلیکون های نیمه هادی است."
محل ترسیم این سنگ نگاره که در ارتفاع بلند یک قله کوه است. معمولأ در منطقه تیمره که تعداد بسیار زیادی سنگ نگاره وجود دارد نقش و نگارهای مربوط به حیوانات و شکار و مانند این در ارتفاعات پایین دیده می شود این نقش اما در بلندترین ارتفاع ممکن ترسیم شده بود، بابه هم چسپاندن خطوط این پیوندهانقشی ازیک انسان به دست می آید که شبیه تصاویر موجودات فضایی است با کلاهخودی بر سر و آنتنی که بر روی آن نصب شده است.
البته همه این نظریه ها درحدگمانه زنی است ونشانه وشواهدی دال براینکه این نظریات را به صورت قاطع تایید کند در دست نیست، اما حتی با این وجود نیز شباهت بی نظیر و مثال زدنی این طرح با فرمول شیمیایی ذکر شده شگفت اور و عجیب است.
قابل ذکر است که پلی سیکلیون ها در ساخت ادوات نیمه هادی مانند ادوات مخابراتی، تزانزیستورها وIC ها کاربرد دارد، قدمت این سنگ نگاره را به هزاره ی دوم قبل ازمیلاد مربوط می دانند.

سی سال پیش در چنین روزهایی آی بی ام ۵۱۵۰ رونمایی شد. این  نخستین کامپیوتر (رایانه) نبود و پیش از آن دیگران رقابت را در تولید آغاز کرده بودند. اما توفیق رایانه های شخصی آی بی ام به ویژه مدل ۵۱۵۰ چیزی بود که سرانجام سبب دگرگونی نگرش مردم نسبت به این ابزار شد. آنچنان که هفته نامه تایم در سال ۱۹۸۳ کامپیوتر را به عنوان ماشین سال معرفی کرد.

۱۹۸۱:  آی بی ام ۵۱۵۰
روز ۱۲ اوت ۱۹۸۱ آی بی ام  ۵۱۵۰  را به بازار راهی می کند. گرچه این دستگاه با دستگاه های امروز و حتی دیروز قابل مقایسه نیست، این رایانه با پردازشگر اینتل ۸۰۸۸ با توان ۴.۷۷ مگاهرتس و ۸ تا ۱۶ بیت، با ۶۴ RAM که قابل تغییر به ۲۵۶ بود، گام مهمی در تکوین کامپیوترهای شخصی به شمار می رود. این رایانه دارای یک یا دو محل برای دیسک نرم و نمایشگر یا مانیتور سیاه و سفید بود. بهای آن میان ۱۵۶۵ تا ۶۰۰۰ دلار بود. که میانگین آن با برابری پولی امروز به ۱۵۰۰۰ دلار می رسد. سازنده های دیگر دستگاه های تازه به بازار روانه می کنند.

۱۹۸۲: کومودور ۶۴
کومودور ۶۴ در ژ‌انویه ۱۹۸۲ به بازار وارد شد و عنوان پرفروش ترین کامپیوتر را به خود اختصاص داد. بهای پایه این رایانه ۵۹۵ دلار بود و کم کم در اثر محبوبیت آن،‌ شرکت سازنده نوع دیگری از این دستگاه ساخت با بهای کمتر نزدیک ۴۰۰ دلار. از این نسل ۱۷ میلیون دستگاه تولید و به فروش رفت.  گرچه این دستگاه یک رایانه به شمار می رفت بسیاری آن را یک کامپیوتر بازیهای رایانه ای تلقی می کردند. بازی هایی مانند اخرین نینجا «The Last Ninja»در دوران خود به بازی های پرطرفدار رایانه ای بدل شدند. بیش از ۱۰ هزار برنامه کامپیوتری برای این دستگاه نوشته شد.

۱۹۸۴: نخستین مکینتاش وارد بازار می شود
در روز ۲۴ ژانویه ۱۹۸۴ نخستین دستگاه کامپیوتر مکینتاش رونمایی شد. ویژگی گرافیکی آن این دستگاه را از دیگر رایانه های شخصی پیش از آن متمایز می کرد. مکینتاش ۱۲۸ که دو برنامه جالب با نام MacPaint و  MacWrite را معرفی کرد. با معرفی این رایانه چاپ و نشر دچار تحول شد. بهای دستگاه های مکینتاش نزدیک به ۲۵۰۰ دلار بود.

۱۹۸۶: آی بی ام و نخستین نسل لپ تاپ  
شرکت آی بی ام نخستین لپ تاپ را با نام IBM PC Convertible به بازار گسیل می کند. این رایانه دارای فلاپی دیسک ۳.۵ اینچ و با پردازشگر داس ۳.۱  بر روی اینتل ۴.۷۷ مگاهرتس ۸۰c۸۸  و کیف دستی به مبلغی نزدیک به ۲۰۰۰ دلار به فروش می رفت. وزن دستگاه نزدیک به ۷ کیلو بود. از ویژگی های این دستگاه توانایی افزودن دستگاه های دیگر به این رایانه بود مانند چاپگرهای گرمایشی، نمایشگر و «مودم» بود.

۱۹۸۷: پیکار آی بی ام  و مکینتاش
آی بی ام با توفانی که مکینتاش به پا کرده به مبارزه بر می خیزد و با معرفی آی بی ام پی اس ۲ که قابلیت استفاده از نمایشگر رنگی داشت موفق می شود تا پایان آن سال نزدیک به یک میلیون دستگاه بفروشد. در دوم آوریل همین سال آی بی ام رسما پایان عمر دستگاه های محبوب ۵۱۵۰ را اعلام می کند.

۱۹۹۰: استیو جابز و دستگاه های  NeXTstation   
سال ۱۹۸۵ استیو جابز از شرکت اپل  جدا می شود و شرکت NeXT را تاسیس می کند. این شرکت در سالهای پایانی دهه ۸۰ و آغاز دهه ۹۰ یک سری رایانه به بازار معرفی می کند که در ساخت و پرداخت شبکه جهانی اینترنت نقش مهمی بازی می کند. شاید بشود گفت NeXTstation بهترین از این گونه فرآورده ها بود. این دستگاه در میدان مصرف عمومی توفیقی به دست نیاورد ولی با ادغام شرکت NeXT با اپل در سال ۱۹۹۶، نوآوری های آن به Mac OSX و PowerPC منتقل شد.

۱۹۹۳: اینتل، پنتیوم را معرفی می کند  
روز ۲۲ مارس ۱۹۹۳ شرکت اینتل چیپ پنتیوم را به بازار می فرستد. این نخستین پردازشگر اینتل بود که برخلاف نسلهای پیشین آن با شماره مشخص نمی شد و نامی داشت. معرفی این چیپ سریع بازار مصرف را به تکان واداشت.

۱۹۹۵: سلام بر ویندوز ۹۵!  
در روز ۲۴ اوت ۱۹۹۵ ویندوز چهار با نام ویندوز ۹۵ معرفی می شود. استفاده گرافیکی در این ویندوز آن را برای کاربر ساده می کرد. همزمان کم کم فلاپی جای خود را به سی دی روم می دهد. ویندوز ۹۵ طی دو سال به یکی از موفق ترین برنامه عامل در رایانه های پی سی شد. ویندوزهای ۹۸،‌ ۲۰۰۰، اکس پی و سرانجام کابوسی به نام ویستا در پشت سر توفیق ویندوز ۹۵ به بازار گسیل شدند.

۲۰۰۳: پردازشگرهای ۶۴ بیت بازار را قبضه می کنند

شرکت AMD در این سال Athlon ۶۴ را معرفی می کند. این پردازشگر توسط آی بی ام و اپل به کار گرفته می شود. این پردازشگر همچنین در بازیهای نینتندو ۶۴ و پلی استیشن ۲ نیز به کار گرفته می شود.

اکنون: سال، سال تابلت است
هنگامی که استیو جابز در سال ۲۰۱۰ آی پد را معرفی کرد، انقلابی در جهان رایانه پدید آورد. ماوس؟ خدا بیامرزدش! کیبورد؟ کی لازمش داره! دوره دوره لمس کردن صفحه حساس است. میان سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ مصرف کنندگان نیاز به دستگاه های کوچک مناسب برای سفر را حس می کردند. نگره های ما دگرگون شده اند. ما تنها به یک رایانه در خانه یا کار نیاز نداشتیم. ما می خواستیم بتوانیم آن را با خودمان به این سو آن سو بکشیم. این نیاز سبب به وجود آمدن رایانه های کوچک و باریک و سبک تر شد، مانند MacBook Air   تابلت  تازه نیست و در سالهای ۱۹۹۳ و ۲۰۰۱ نیز توسط اپل و مایکروسافت به بازار معرفی شده بود.

و فکرش را بکنید:
تنها سی سال پیش آغاز شده است!

شرکت هلندی صدور گواهینامه ارتباط اینترنتی «دیگنیتور» (Digintor) روز سه شنبه اعلام کرد که حدود پنج هفته پیش، مورد هک قرار گرفته وشماری از گواهینامه های این شرکت مورد سوءاستفده قرار گرفته است. یک کارشناس هلندی امور امنیت اینترنت و شبکه، توضیحاتی درخصوص  ابعاد این حمله و شکل انجام ارائه کرده و می گوید که نشانه هایی وجود دارد که احتمال این حمله را به ایران مرتبط می کند.

ریو زنگر در پاسخ به این پرسش که چرا انگشت اتهام این حمله به سوی ایران نشانه رفته می گوید: «اول باید گفت که ایران پیشتر حمله ای به این ابعاد بزرگ را انجام داده و سابقه آن را دارد. دوم این که گواهینامه هک شده، اول به مدت ۴۰ دقیقه در شبکه به کار گرفته شده و بعد برای این که رد گم کند یا به قولی تابلو نشود، هکر ارتباط خود از شبکه را قطع کرده و بعد دوباره به آن متصل شده است. سوم این که گزارش های زیادی از ارتباط آی پی هایی از ایران در این مورد رسیده و احتمال این است که یا یک نفر یک شرکت اتصال اینترنت ایران را هک کرده و از آن متصل شده که احتمال ضعیفی است و یا این که از ایران این ارتباط برقرار شده که این احتمال قویتر است.»

آقای زنگر می گوید: «برای اتصال به شبکه برای این نوع هک و امکان قطع و فعالیت دوباره، نیاز به نوعی ارتباط در سطح بالا و نیز نوعی از شبکه دولتی – مرکزی اینترنتی است که ایران آن را دارد. ضمن این که فرد یا افرادی با سطوح بالای دستیابی شبکه می توانند چنین حمله ای را صورت دهند و ایران پیشتر این کار را کرده است.» با این حال این کارشناس می گوید که هیچ نشان و مدرکی از دخالت مستقیم دولت ایران وجود ندارد. ولی ساختار اینترنتی ایران و نیز هکری با دستیابی به سطح بالای شبکه این احتمال در مورد ایران را تقویت می کند.

به گفته آقای زنگر، هکرهاخیلی تلاش میکنندبه درون شبکه نفوذ کنندولی به دلیل کدگذاریهای شبکه ای مانند جی میل، فقط میتوانند بفهمندکه یک کاربربه جی میل متصل شده و اطلاعاتی را دارد مبادله می کند. وقتی با گواهینامه جعلی هک انجام میشود، هکر می تواند یوزر نیم (شناسه کاربری) و پسورد (رمز ورود) را هم به دست آورد. مسئله خطرناک دیگر این نوع هک این است که هکر می تواند قدم به قدم به همراه کاربر همه اطلاعات را ببیند و به آن دسترسی داشته باشد. وقتی کاربر به میل باکس خود مراجعه می کند، هکر هم با او آن جاست. وقتی میل می زند یا می گیرد، هکر هم آن را می گیرد. اگر کاربر به همراه کار روی مرورگر خود در فایرفاکس یا کروم، در کنار آن گوگل داکس، گوگل پلاس یا دیگر سرویس های گوگل را باز کند، به همان نسبت هکر به آن ها دسترسی هم خواهد داشت.

ریو زنگر درباره ابعاد و عمق این حمله ابراز بی اطلاعی کرده و می گوید که این شرکت ثبت گواهینامه در هلند است که می تواند بگوید از چند گواهینامه سوءاستفاده شده که البته این شرکت چیزی نگفته است. به گفته آقای زنگر، این شرکت پس از چهار هفته تکذیب و سکوت و به دلیل فشار رسانه ها بالاخره روز سه شنبه حاضر شد هکی که پنج هفته پیش انجام شده را تایید کند و مسئولیت آن را به عهده بگیرد ولی هنوز هیچ اطلاع دقیقی نداده است. شرکت هلندی ثبت گواهینامه در هلند، یک شرکت معتبر است که انحصار ثبت گواهینامه های اتصال شبکه را در اختیار دارد و به تمامی سازمان ها، وزارتخانه ها و نهادهای مهم دولت هلند هم سرویس می دهد.

به گفته این کارشناس شبکه، مشکل در دو بخش است. وی می گوید: «مقصر را می توان شرکت هلندی دانست چون حریم خصوصی و اطلاعاتی اش نقض شده و به تبع آن، امنیت کاربران هم به خطر افتاده است. در قدم بعدی، باید گفت که این ساختار انحصار گواهینمامه های اتصال شبکه ایراد دارد.»

وی می افزاید:«الان شمای کاربر باید به این شرکت اطمینان کنید، گوگل هم باید به این شرکت اطمینان کند تا این ارتباط فراهم شود. وقتی به این شکل بتوان به یک حلقه از این ارتباط حمله کرد، پس ایمنی کافی وجود ندارد. این ساختار باید عوض شده وعوامل دیگری هم در آن وارد شوند که از انحصار آن را خارج کرده و امنیت شبکه را بالا ببرند. به ویژه در کشورهایی مانند ایران افراد به دلیل حتی ای میل یا نوشته ها خصوصی شان هم مورد تعقیب و آزار و اذیت قرار می گیرند.»

به گفته آقای زنگر، پس از اعلام شرکت، فایرفاکس و گوگل کروم گواهینامه های شرکت هلندی را لغو کرده اند در نتیجه وقتی که کسی بخواهد با این گواهینامه به ای میل شما وصل شود، پیام هشدار ظاهر خواهد شد و دسترسی هکر یا هکرها هم از بین خواهد رفت. حدود پنج ماه پیش هم گزارشی منتشر شده و اعلام شد که هکر یا هکرها در تلاش برای هدایت کاربران اینترنتی به نسخه جعلی چندین پایگاه معتبر اینترنتی، به چندین گواهینامه دیجیتال یک شرکت امنیت وب دسترسی پیدا کرده‌اند. حمله‌ای که بر اساس اعلام این شرکت امنیت وب، «به نظر می‌رسد» از سوی جمهوری اسلامی سامان داده شده است. شرکت «کومودو» در نیوجرسی آمریکا که گواهینامه‌های دیجیتال در زمینه تأیید هویت کاربران اینترنتی صادر می‌کند، گفته بود که دستکم ۹ مورد از چنین حملاتی ردیابی شده که با توجه به پیچیدگی آن ممکن است کار جمهوری اسلامی ایران باشد. این شرکت گفته بود در حملات ۱۵ مارس، گواهینامه‌هایی برای نسخه جعلی سامانه ایمیل گوگل موسوم به جی‌میل، صفحه ورود کاربران یاهو، وب‌سایت‌هایی متعلق به شرکت مایکروسافت، مرورگر موزیلا فایرفاکس و نیز شبکه تلفنی اینترنتی اسکایپ در دسترس هکرها قرار گرفته است. چنین گواهینامه‌هایی به کسانی که آن را در اختیار دارند اجازه می‌دهد که تحت شرایطی با جعل نسخه امن این وب‌سایت‌ها، به اطلاعات رمزگذاری شده دسترسی پیدا کنند. گواهی دیجیتال(Digital Certificate) سندی الکترونیک است که به کاربران اطمینان می دهد تبادل اطلاعات بین مرورگر آنها و سرور سایت مورد رجوع رمزگذاری شده است و شخص سومی به آن دسترسی ندارد. جعل گواهی دیجیتال سایت های اینترنتی به هکرها اجازه می دهد با تغییر مسیر ترافیک آنلاین، به مکاتبات الکترونیک آنها دسترسی پیدا کنند و در فعالیت آنلاین آنان جاسوسی کنند.

یک گزارش هم روز سه شنبه در سایت «پی سی ورلد» نوشته که هرچند تبادل اطلاعات در سرویس های گوگل به صورت رمزگذاری شده و از طریق https انجام می شود و هیچ راهی برای نفوذ و شنود این اطلاعات وجود ندارد، ولی اگر یک نفر سیستم رمزگذاری را تغییر دهد و الگوریتم های خودش را جایگزین کند، تامین امنیت به خطر می افتد. به ویژه وقتی که به شکل «اینترنت ملی» این طرح ارائه شود.

آقای زنگر با تایید و تاکید بر اصلاح مرورگر و تغییر نام کاربری و رمز عبور به کاربران توصیه می کند پیشنهادهایی که جی میل روز سه شنبه در بیانیه ای در وبلاگ خود منتشر کرده، عمل کنند:

حتما از آخرین نسخه Chrome و Firefox استفاده کنید.   از VPN و برنامه های دیگر برای حفظ هویت استفاده کنید و به هیچ عنوان مستقیما به سایت های مهم از طریق اینترنت ایران وصل نشوید.

حکومت ایران پیشتر در جریان وقایع پس از انتخابات مناقشه‌برانگیز ریاست جمهوری در سال ۸۸، به چاره‌اندیشی در مورد قدرت روزافزون شبکه‌های اجتماعی و اینترنت در بسیج مخالفان خود پرداخت و از همان زمان بود که یک ارتش سایبری برای هک و دستکاری در وب‌سایت‌های مخالف خود سامان داد.

درمسیرتقلیدکامپیو‌تر از رفتارانسان یک گام دیگربه جلوبرداشته شد. شرکت کامپیوتری آی‌بی‌ام اعلام کرد که یک چیپ کامپیوتری را طراحی کرده است که می‌تواند به تقلید از روش کار مغزانسان محیط اطراف خودرا شناخته، به حوادثی که پیرامون آن روی می‌دهد واکنش نشان داده واطلاعات پیچیده راتجزیه وتحلیل کند. بجای روشهایی که کامپیوتر‌ها طی ۵۰ سال اخیر از آن استفاده می‌کرده‌اند این چیپ جدید که سرآغاز روش تازه‌ای از کارکرد کامپیوترهاست از تجارب خود آموخته و فرضیه‌های خود را از این تجارب ثبت کرده و بر آن مبنا عمل می‌کنند.این نسل جدید کامپیو‌تر را «کامپیو‌تر کاگنیتیو» نامیده‌اند.

شرکت آی‌بی‌ام میگویداین چیپ جدیدکه تاکنون دونمونه تجربی ازآن ساخته شده است به کامپیوتر‌ها امکان می‌دهد که به جای واکنش مکانیکی براساس اطلاعات و برنامه‌های ذخیره شده در آن‌ها، مسایل پیرامون و وظایف خود را با منطق تجزیه و تحلیل کنند.

یکی از مسئولان این طرح تحقیقاتی گفت: «تصور کنید که یک چراغ راهنمایی به جای سبز و قرمز شدن طبق زمانبدی بتواند با استفاده از تحلیل صدا، تصویر و بوی محیط قبل از وقوع هر حادثه‌ای در چهارراه هشدار بدهد یا تصور کنید که سرویس عامل کاگنیتیو بتواند تمام اجزای کار با شبکه کامپیوتری، از لپ تاپ گرفته تا سرور‌ها و حتی دستگاه تلفن را به شیوه‌ای با هم مرتبط و اداره کند که نتیجه آن محیط کاری بهتر باشد.»

به گزارش شبکه خبری سی ان ان یکی دیگرازپروژه‌های مربوط به استفاده ازاین چیپ جدید که درذهن طراحان آی‌بی‌ام است خلق یک سیستم کامپیوتری برای نظارت بر تمامی منابع آب کره زمین است که بادقت در جزر و مد، درجه حرارت وفشار آب میتواند وقوع سونامی را هشدار دهد. به گفته طراحان آی‌بی‌ام کامپیوترهای امروزی مثل ماشین حساب هستند و هدف آن ساختن کامپیوترهای جدیدی است که بتواند مثل مغز انسان عمل کند. هدف نهایی این طرح تحقیقاتی گنجاندن اطلاعاتی معادل یک میلیون نئورون و ۱۰ میلیارد سیناپس در یک چیپ با ابعاد یک سانتی‌متر مربع است. کار‌شناسان آی‌بی‌ام می‌گویندکه با استفاده ازروشهای فعلی برنامه ریزی هر کامپیوتری که بخواهد به سطح کارآمدی این پروژه نزدیک شود لاجرم باید بسیار بزرگ‌تر باشد و انرژی بسیار بیشتری نیز مصرف خواهد کرد. شرکت آی‌بی‌ام برای پیشبرد بخش دوم این تحقیقات گروه‌های را از دانشگاه‌های کلمبیا، کورنل، کالیفرنیا و ویسکونسین استخدام کرده است. بخش تحقیقات نظامی آمریکا نیز تاکنون حدود ۲۱ میلیون دلار بودجه در اختیار این تحقیقات قرار داده است.

بر پایه نتایج تحقیقات پژوهشگران سوئیس، نیمی از مردان اروپایی با توت، پادشاه مصر باستان «دی ان ای» مشترک دارند.
محققان ژن شناسی سوئیس دریافته اند که پیشینه ژنتیکی هفتاد درصد از مردان بریتانیایی  و نیمی از همه مردان اروپای غربی به توتانخامون، فرعون مصر بازمی گردد.
دانشمندان مرکز ژن شناسی «iGENEA» در زوریخ سوئیس، ساختار «دی ان ای» پسر فرعون را بازسازی کرده اند که در سن نه سالگی تاج پادشاهی را بر سر گذاشت. براساس فیلمی که در کانال دیسکاوری تولید شده است، پدر این پادشاه «آخناتن»  و  پدر بزرگ او «آمنهوتپ» بود.
نتایج این پژوهش نشان داد که پادشاه توت به یک گروه مشخصات ژنتیکی تعلق دارد که به آن «هاپلوگروپ R1b1a2» می گویند  و بیش از پنجاه درصد از همه مردان اهل اروپای غربی، از جمله آن دسته از مردانی که اجداد مشترک دارند، به آن گروه متعلق هستند.
براساس یافته های این گروه تحقیقاتی سوئیسی، کمتر از یک درصد مردم مصر امروز به طور مشروط به این گروه تعلق دارند.
رومن شولز، مدیر مرکز « iGENEA »  می گوید: «کشف این که او به یک گروه ژنتیکی در اروپا متعلق بوده، بسیار جالب و هیجان انگیز است  و احتمالاً گروه های متعدد دیگری در مصر هستند که این «دی ان ای» به آن ها تعلق داشته است.
براساس نتایج این پژوهش، هفتاد درصد مردان اسپانیایی  و شصت درصد مردان فرانسوی به گروه ژنتیکی فرعونی تعلق دارند که بیش از سه هزار سال پیش بر مصر فرمان می راند.
آقای شولز به خبرگزاری رویترز گفته است «ما فکر می کنیم که جد مشترک همه این افراد حدود ۹۵۰۰ سال پیش در منطقه قفقاز زندگی می کرده است».
بر پایه اطلاعات اخیر پژوهشگران سوئیسی، تخمین زده می شود که اولین موج مهاجرت هاپلوگروپ «R1b1a2» به اروپا، با گسترش کشاورزی  و هفت هزار سال پیش از میلاد مسیح آغاز شده باشد.
با این وجود، متخصصین ژن شناسی مطمئن نبودند که چگونه اجداد پدری توت انخ امون از منطقه مبداء خود به مصر کوچ کردند.
این مرکز هم اکنون قصد دارد با آزمایش «دی ان ای» نزدیک ترین اقوام به پادشاه توت را پیدا کند.

دامنه حملات سایبری به هوا کشیده شد! دو متخصص امنیت رایانه ای موفق شدند یک هواپیمای بدون سرنشین را در یک کارگاه خانگی بسازند که توانایی انجام حملات سایبری هوابرد و راهزنی هوایی و شنود مکالمات تلفن همراه را دارد.
این خرابکار و جاسوس پرنده با استفاده از قطعات یک هواپیمای بدون سرنشین تهاجمی قدیمی ارتش ایالات متحده ساخته و «سکوی پایش هوایی بی سیم» یا « Wasp » نامگذاری شده است.
ریچارد پرکینز و مایک تاسی، این هکر پرنده را به گونه ای پیکره بندی کرده اند که می تواند کانون های پر جنب و جوش ارتباطات اینترنتی بی سیم و مکالمات تلفن همراه را شناسایی و رهگیری کند.
به گفته دو سازنده « Wasp »، این هواپیما نخست درگاه های(گیت وی) آنلاین غیرایمن و آسیب پذیر را شناسایی کرده و سپس از طریق آنها حملات سایبری به سامانه های رایانه ای را به مرحله اجرا می گذارد.
همچنین این هواپیما می تواند با رمزگشایی از شماره های «پین»( PIN ) تلفن های همراه در شبکه های GSM ، کنترل آنها را به دست گیرد تا در ادامه از شماره های قربانیان(و به هزینه آنها) برای مکالمات تلفنی استفاده شود.
دامنه نفوذ این هکر پرنده می تواند تا شنود مکالمات تلفن های همراه گسترش یابد. حتی این امکان وجود دارد که با جعل هویت، خود را به جای آنتن ها و برج های مخابراتی ارتباطات موبایل در شبکه های مخابراتی تثبیت کرده و راهبری ترافیک مکالمات را بر عهده گیرد.
به گفته یکی از سازندگان، این هواپیما در چارچوب نقشه از پیش تعیین شده به پرواز در می آید و پس از انجام مأموریت به پایگاه باز می گردد و می تواند به تمامی شبکه های بی سیم مانند «وای فای»، بلوتوث و «جی اس ام»(شبکه های کنونی موبایل) حمله و نفوذ کند.
این پرنده زردرنگ و 6/5 کیلوگرمی در نشست «هک و امنیت» در لاس وگاس آمریکا به نمایش در آمده است.
گفته می شود این هواپیما با هزینه ای معادل 6 هزار و 200 دلار ساخته شده و انگیزه سازندگان آن، واداشتن صنعت رایانه به درک این واقعیت است که هر کسی می تواند با ابزارها و فناوری کنونی چنین وسیله پیشرفته و پیچیده ای بسازد.
کاربردهای عملی و احتمالی « Wasp » می تواند دامنه گسترده ای از فعالیت ها را شامل شود. مثلاً این هواپیما در مناطق مصیبت زده و حادثه دیده با جستجوی تلفن های همراه، گروه های امدادی را به سوی نجات یافتگان هدایت می کند یا حتی در یک منطقه سیل یا زلزله زده همانند یک برج مخابراتی پرنده، زمینه برقراری دوباره ارتباطات تلفن همراه را مهیا کند.
با این وجود اگر چنین وسیله ای به دست نااهلان بیفتند به آسانی می تواند از طریق شبکه های ناامن و آسیب پذیر «وای فای» راه خود را به درون سامانه های رایانه ای شرکت ها یا سازمان ها باز کند.
یکی از سازندگان این پرنده «هم دوست داشتنی هم ترسناک»! تأکید می کند با استفاده از آن می تواند کنترل هر بخش از زندگی دیجیتال افراد را به دست گرفته(از هدست های بلوتوث و گوشی های موبایل گرفته تا شبکه های «وای فای») و با جستجوی ضعف های امنیتی شبکه های ارتباطی در مکان هایی که وقت خود را بیشتر در آنجا می گذرانید راهی برای تهاجم سازمان یافته شبکه ای به شما بیابد.
یکی دیگر از جنبه های کاربردی نگران کننده این هواپیما، توانایی آن برای جا به جایی محموله های کوچک است. بدین ترتیب قاچاقچیان یا باندهای حملات تروریستی بیولوژیک و هسته ای به اهداف از پیش تعیین شده می توانند از « Wasp » برای مقاصد تبهکارانه بهره برداری کنند.
با این وصف عجیب نیست که مقامات آمریکایی به هواپیماهای بدون سرنشین اجازه نمی دهند بر فراز مناطق پر جمعیت پرواز کند.

یک روحانی پروتستان در هلند که خود را «کشیش بی خدا» معرفی می کند می گوید به وجود خدا اعتقاد ندارد. یک روحانی پروتستان در هلند که خود را «کشیش بی خدا» معرفی می کند می گوید به وجود خدا اعتقاد ندارد.  روحانی «کلاس هندریکس» در ماه نوامبر کتاب خود با عنوان «باور به خدایی که وجود ندارد، بیانیه یک کشیش بی خدا» منتشر کرد که مورد توجه فراوان قرار گرفت و تاکنون سه بار تجدید چاپ شده است.

«کلاس هندریکس» در کتاب خود توضیح می دهد که چگونه به مرور زمان تردید در وجود و بالاخره بی اعتقادی به وجود خدا در او تقویت شد. با این همه او می گوید هنوز هم می توان از خدا صحبت کرد ولی در این حالت مسئله دیگر نه وجود یک نیروی الهی بلکه کیفیت های رابطه و نحوه رفتار بین انسانهاست.

او در بخشی از استدلال های خود می گوید:« عدم وجود خدا برای من یک مانع و معضل نیست بلکه پیش شرطی است برای اعتقاد به خدا. من یک خداپرست بی خدا هستم . خدا برای من یک موجودیت نیست بلکه عبارت و مفهومی است که روابط و مناسبات بین انسانها را توضیح می دهد. به عنوان مثال وفاداری انسانها به عهد و پیمانهای خود و روابطی از این دست را می توان خدا نامید.»

«ولکز کرانت»یکی از روزنامه های سکولار هلند دیدگاههای این کشیش را با یک قصاب سبزی خوار تشبیه کرده و آن را درکی غریب و مغشوش از زندگی مردم و مفهوم حیات توصیف کرده است.

«کلاس هندریکس» بیش از۲۰سال کشیش کلیساهای پروتستان درشهر «میدلبورگ» واقع درجنوب غربی هلندبوده است. بخش اعظم کلیساهای پروتستان این ناحیه از هلند زیر مجموعه ای از اتحادیه کلیساهای لوتری هستند و در عین حال به یک بخش جداگانه از کلیساهای پروتستان تعلق دارند که جامعه پروتستانهای لیبرال نامیده می شود.

مسئول کلیسای پروتستان درهلند « کلاس هندریکس» را متهم کرده که در افکار خود با مسیحیت مثل یک آیین جزمی و دگم برخورد کرده که همچون آشغال باید به دور ریخته شود. با این همه مسئولان کلیسای پروتستان هلند قصد ندارند علیه این کشیش اقدام قانونی یا تنبیهی انجام دهند.

«باس پلایسبر» مسئول کلیسای پروتستان هلند می گوید:« آنچه که ما می توانیم انجام دهیم و مهمتر از هر اقدام دیگری است ارائه شواهد شخصی در مورد اعتقادات دینی است. اقدامات قانونی یا تنبیهی علیه این کشیش نه تنها در شان ما نیست بلکه تاثیری هم نخواهد داشت.»

دست‌رسی آزاد به اطلاعات یکی از معضل‌های همیشگی ما  ایرانی‌ها در سال‌های اخیر بوده و هست. این‌طور به‌نظر می‌رسد که شرایط روزبه‌روز بدتر و بدتر نیز خواهد شد. مسئله حیاتی‌تر که گاهی به سادگی از کنار آن می‌گذریم و بسیار با آن درگیر هستیم بحث امنیت اطلاعاتی است که در وب تبادل می‌شوند. از راه‌های گوناگون این امکان وجود دارد که اطلاعات شخصی ما مانند ایمیل‌ها، پیغام‌های خصوصی که رد و بدل می‌کنیم، سایت‌هایی که بازدید می‌کنیم و یا اطلاعاتی که در سایت‌ها و اف‌تی‌پی‌های مختلف آپلود می‌کنیم، در بین راه دزدیده و یا کنترل شوند.
انواع تروژان‌ها که اقدام به جاسوسی از روی سیستم‌های شخصی کرده و در‌ نهایت اطلاعات را برای شخص نصب‌کننده تروژان ارسال می‌نمایند، یکی از این راه‌ها هستند. برای مقابله با این قبیل برنامه‌ها باید از کامپیوتر شخصی خود با نصب آنتی‌ویروس‌‌ها، آنتی‌تروژان‌ها و فایروال‌های کارآمد محافظت کرد.
اما شیوه‌ای که مورد بحث ما است دزدیدن اطلاعات در بین راه کامپیوتر شخصی ما تا سرور مقصد و یا کنترل اطلاعات از طریق آی‌اس‌پی‌ها و سرورهای مرکزی‌ای می‌باشد که از طریق آن‌ها به اینترنت وصل می‌شویم.

هنگامی که شما از طریق ADSL ، شبکه بی‌سیم و یا Dial up به اینترنت وصل می‌شوید اولین اتفاقی که با برقراری تماس شما با مرکزی که از آن اشتراک اینترنت گرفته‌اید (آی اس پی) می‌افتد ثبت اطلاعات قابل دست‌رس شما از قبیل شماره تلفن، کد کاربری و شماره اشتراک یا آی‌پی شما است. هر سایتی که شما بازدید و در آدرس بار مرورگر خود وارد می‌کنید به‌صورت درخواستی به سرور آی‌اس‌پی شما ارسال و به نام شما ثبت می‌شود. در صورتی که این درخواست شامل فیلترینگ نظارت‌های دولتی نشود سایت مربوطه از طریق آی‌اس‌پی به درخواست شما پاسخ داده و اطلاعات مدنظر شما را برای شما ارسال می‌کند. از این طریق کلیه اطلاعات شما از قبیل سایت‌هایی که بازدید نموده‌اید، ایمیل‌های شما، فایل‌هایی که ارسال و دریافت کرده‌اید و … قابل بررسی و مشاهده خواهند بود. در این بین تنها چیزی که می‌تواند حافظ امنیت شما باشد، تمهیداتی است که سایت‌های مختلف برای حفظ امنیت کاربران‌شان در نظر می‌گیرند. به عنوان مثال استفاده از پروتکل https جهت تبادل امن اطلاعات یکی از این راه‌ها است.

حال «وی‌پی‌ان» (VPN) چیست و چه کمکی به ما می کند؟

VPN (Virtual Private Network)  یا شبکه مجازی اختصاصی در واقع یک شبکه خصوصی ‌است که به کاربران خود اجازه می‌دهد از طریق یک شبکه عمومی مانند اینترنت به آن وصل شده و از اطلاعات داخل شبکه با امنیت بالا بهره‌مند شوند. در این بین برخی شبکه‌های «وی‌پی‌ان» به کاربران خود این اجازه را می‌دهند تا از طریق این شبکه داخلی به استفاده از اینترنت بپردازند. کاری که ما هنگام استفاده از «‌وی‌پی‌ان‌» با استفاده از ADSL خود می‌کنیم در واقع همین کار است. اینترنت ما تنها نقش اتصال به «وی‌پی‌ان» را ایفا می‌کند و پس از آن کلیه فعالیت‌هایی که در اینترنت انجام می‌دهیم از طریق شبکه مجازی اختصاصی صورت می‌پذیرد. به‌این ترتیب کنترل‌های صورت گرفته توسط دولت‌ و یا «آی‌اس‌پی»ها بی‌اثر شده و ما از طریق «وی‌پی‌ان» به اینترنت و سایت‌های دل‌خواه خود وصل می‌شویم.
در خصوص امنیت استفاده از «وی‌پی‌ان» باید گفت که  آی‌پی ما با اتصال به «وی‌پی‌ان» تغییر کرده و دیگر قابل شناسایی نخواهد بود. با اتصال ما «وی‌پی‌ان» و تغییر آی‌پی ما به یک آی‌پی غیرحقیقی و اتصال به اینترنت از طریق سرور این شبکه مجازی اختصاصی تقریبن ردیابی غیر‌ممکن می‌شود. «وی‌پی‌ان»ها برای برقراری امنیت بیش‌تر از فایروال استفاده می‌کنند و هرگونه درخواست و تلاشی را برای دست‌رسی به سرورهای شبکه سخت‌گیرانه کنترل می‌نمایند. در ضمن کلیه اطلاعاتی که ارسال می‌کنیم به صورت کدگذاری شده به سرور «وی‌پی‌ان» ارسال شده و در آن‌جا رمزگشایی می‌شوند. در مورد اطلاعات دریافتی ما نیز به همین صورت خواهد بود و اطلاعات توسط سرور کدگذاری شده و پس از ارسال به کامپیوتر شخصی ما رمزگشایی و نمایش داده خواهند شد.

در مورد استفاده از «وی‌پی‌ان» نباید دو نکته را فراموش کرد:

1-  آن‌چه که در مورد امن بودن اینترنت شما در هنگام استفاده از «وی‌پی‌ان» مطرح شد مربوط به ارسال و دریافت اطلاعات شما می‌باشد و در صورتی که کامپیوتر شما از ویروس‌ها و تروژان‌های مختلف پاک نباشد امکان دزدیدن اطلاعات شما از طریق آن‌ها با اتصال به وی‌پی‌ان بدیهی است که هم‌چنان به قوت خود باقی خواهد بود.
2- کلیه اطلاعات شما همان‌طور که در آی‌اس‌پی شما قابل ثبت و نگه‌داری شدن بود در سرور «وی‌پی‌ان» شما نیز خواهد بود و استفاده از «وی‌پی‌ان»های مشکوک و یا دولتی از نظر امنیتی خطرناک‌تر از استفاده از اینترنت بدون «وی‌پی‌ان» خواهد بود و تنها برای جذب شما اجازه عبور از فیلترینگ موجود را خواهند داد.
در جواب کسانی که در مورد امنیت استفاده از «وی‌پی‌ان» سوال‌های زیادی در ذهن خود دارند به طور خلاصه باید گفت که استفاده از «وی‌پی‌ان» در هنگام استفاده از اینترنت امنیت شما را به مراتب بالاتر خواهد برد اما در کنار آن نباید انتخاب یک «وی‌پی‌ان» مطمئن را فراموش کرده و از خدمات «وی‌پی‌ان»  هرجا و یا هرکسی استفاده کرد.
در پایان یادآور می‌شوم حفظ امنیت کامپیوتر شخصی خود را با نصب آنتی ویروس و فایروال مناسب قبل از هر کاری در اولویت قرار داده و از دریافت برنامه‌ها و فایل‌های مشکوک در هر شرایطی و از هرکسی خودداری کنید.

استیون هاوکینگ، فیزیکدان و فضا شناس سرشناس بریتانیایی در یک مصاحبه اختصاصی با روزنامه گاردین دیدگاههای خود را در مورد مرگ، دلایل وجود انسان و تصادفی بودن موجودیت هستی و بشر را تشریح کرده است. استیون هاوکینگ، می گوید اعتقاد به وجود بهشت و یا نوعی از حیات پس از مرگ در حقیقت « افسانه ای » است برای مردمانی که از مرگ می هراسند. او با صراحت می گوید که پس از آخرین فعالیت مغز انسان دیگر حیاتی برای وی وجود ندارد. اعلام این نظر نشانی از مخالفت صریح وی با توجیحات دینی در این زمینه است. استیون هاوکینگ، از سن ۲۱ سالگی به بیماری شدید فلج اعصاب مبتلا شد. وی برای دوره ای تحت تاثیر این بیماری به شدت بد بین بود ولی در نهایت به این نتیجه رسید که با وجود همه تردیدها و بی اطمینانی از ادامه زندگی باید از تمام لحظات زندگی لذت ببرد.

وی می گوید:« در ۴۹ سال گذشته من همواره با احتمال وقوع یک مرگ زودرس زندگی کرده ام. من از مرگ نمی ترسم ولی عجله ای هم برای مردن ندارم. از نظر من مغز مثل کامپیوتری است که با از کار افتادن قطعات آن از حرکت باز خواهد ایستاد. چیزی به عنوان بهشت و یا حیات پس از مرگ وجود ندارد. این یک داستان افسانه ای برای کسانی است که از تاریکی مرگ می هراسند.»

روزنامه گاردین می افزاید که اظهار نظرهای استیون هاوکینگ، از آنچه که در کتاب خود در سال گذشته نوشته بود فراتر می رود. وی در کتاب آخر خود به نام « طرح عظیم » اعلام کرد که برای توضیح عالم هستی نیازی به وجود یک آفریدگار مطلق نیست. این کتاب واکنش گروهی از پیشوایان دینی را برانگیخت که هاوکینگ، را به « کفر گویی» متهم کردند. برخی از دانشوران نیز دیدگاههای وی را تفسیری شخصی از علوم تجربی دانسته و اعلام کردند که هاوکینگ به عنوان یک دانشمند نمی تواند وجود یا عدم وجود خدا را ثابت کند. کتاب استیون هاوکینگ، به نام « تاریخ فشرده ای از زمان» که در سال ۱۹۸۸ انتشار یافت حدوده ۱۰ میلیون نسخه فروش رفت و وی را به یک چهره علمی مشهور بدل ساخت.

در آن کتاب وی می گوید:« اگر دانشمندان بتوانند محاسبات و فرضیه های لازم برای توضیح هر پدیده و ماده موجود در هستی را کشف و تنظیم کنند در آن صورت بشر خواهد توانست فکر خدا را بخواند.»

در مصاحبه با روزنامه گاردین و در پاسخ به سئوال « رسالت انسان چیست و آدمی چگونه باید زندگی کند؟» استیون هاوکینگ می گوید:« ما باید به دنبال آن باشیم که از اعمال خود بزرگترین ارزشها را بیافرینیم.»

به عنوان مثال او به موارد مهمی از دستاوردهای علمی مثل دوگانگی «دی ان ای» (DNA) و یا معادلات پایه ای علم فیزیک اشاره کرده و چنین پیشرفت هایی را رسالت و ارزش زندگی بشری می داند. وی تاکید می کند که ارزش علوم و دانستن در این است که جهان هستی فقط به این وسیله شناخته می شود. از نظر وی شکل گیری کائنات، منظومه ها و سیاره ها روندی نامنظم و بی مقدمه است و بنابراین موجودیت انسان روی کره زمین یک امر تصادفی است.

شرکت گوگل با راه‌اندازی سرویس جدید خود به نام گوگل پلاس ممکن است احاطه کامل فیس‌بوک بر شبکه‌های اجتماعی را به خطر بیاندازد. گوگل پلاس جدیدترین و بلندپروازانه‌ترین اقدام گوگل برای گسترش نفوذ خود در این عرصه هم اکنون در احاطه کامل فیس‌بوک است که مشترکان در طول هر ماه حدود ۷۰۰ میلیارد دقیقه به این وب‌سایت مراجعه می‌کنند. شبکه خبری «ای بی سی» می‌نویسد که طرح جدید شرکت گوگل هنوز در مرحله آزمایشی است و فقط بر اساس دعوت از کاربران می‌توان به آن مراجعه کرد. ولی با این وجود از هم اکنون توجه فراوانی به خود جلب کرده و دولت چین نیز از روز چهارشنبه آن را ممنوع کرده است. با وجود ناکامی‌های قبل شرکت گوگل در راه‌اندازی خدماتی مثل Buzz و Wave به نظر می‌رسد که طرح جدید گوگل برای رقابت با فیس‌بوک اولین تلاش جدی گوگل باشد. «چارلین لی» از مدیران یک مؤسسه مشاوره رسانه‌های اجتماعی می‌گوید که گوگل پلاس جانشین فیس‌بوک نخواهد شد. به گفته وی سرشاخ شدن مستقیم با فیس‌بوک خودکشی است. به همین خاطر گوگل روشی را طراحی کرده که مجموعه ارتباطات از طریق این وب‌سایت جستجوگر را گسترش می‌دهد و نقطه قوت اصلی آن خدماتی است که به این وب‌سایت افزوده شده است. «چارلین لی» خاطر نشان می‌کند که گوگل ارسال پیام را به یک ارتباط گروهی – اجتماعی بدل کرده و به این ترتیب خدمات جدید این شرکت یعنی گوگل پلاس دریافته است که هر مورد از تماس‌ها و ارتباطات کاربران می‌تواند زمینه جداگانه‌ای داشته باشد. با این ابزار جدید کاربران می‌توانند مناسبات خود را با هر یک از دوستان به صورت جداگانه خیلی ساده با انتقال بخش مورد نظر از اطلاعات خود به ستون‌های مورد نظر مدیریت کنند. به نوشته شبکه خبری «ای بی سی» هدف سرویس جدید گوگل این است که روش‌های مرسوم از ارتباطات اینترنتی را شخصی‌تر، گزینه‌ای‌تر و از همه مهم‌تر خصوصی‌تر کند. شرکت گوگل با فراهم نمودن یک چنین امکاناتی در گوگل پلاس امیدوار است که دنیای مجازی ارتباطات دیجیتال را به زندگی واقعی کاربران نزدیک‌تر کند. یکی از مدیران گوگل در این مورد می‌گوید: «مشارکت اطلاعات در عرصه مجازی گاه بسیار دشوار و مقطع است و هدف ما از طراحی گوگل پلاس کمک به رفع این کمبودهاست.» «اریکا نیولند» یکی از پژوهشگران «مرکز دموکراسی و تکنولوژی» که توانسته از گوگل پلاس استفاده کند می‌گوید: «گوگل پلاس سرویس بسیار جالبی به نظر می‌آید و خدمات جدیدی را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. کاملاً مشخص است که گوگل قصد دارد با تمرکز روی موضوع حفاظت از اطلاعات خصوصی افراد با سایر شبکه‌های اجتماعی رقابت کند و این مسئله برای کاربران و مشتریان بسیار مهم است.» به نوشته شبکه خبری «ای بی سی» در شرایطی که سایر شبکه‌های اجتماعی مثل فیس‌بوک با مشکل بی‌توجهی به حریم خصوصی افراد روبه‌رو بوده‌اند، گوگل پلاس به مشترکان خود امکان می‌دهد که هر بخشی از اطلاعات خود را با هر کسی که تشخیص می‌دهند شریک شوند. هر مشترک گوگل پلاس می‌تواند تمام ابزارهای ارتباطی گوگل مثل جی‌میل، جی‌چت، رد و بدل کردن عکس و یا گفت‌وگوهای ویدئویی را به خدمت بگیرد، مضاف بر اینکه این امکان را دارد که در هر یک از این موارد مخاطبان خود را دستچین کرده و فقط هر فردی را که در نظر دارد به این ارتباطات دعوت کند. «اریکا نیولند» یادآوری می‌کند که «امکانات بسیار مؤثری که در گوگل پلاس برای کنترل ارتباطات توسط هر مشترک در نظر گرفته شده امکان اشتباه در شراکت اطلاعات را به شدت کاهش می‌دهد . یکی از پیامدهای مثبت آن این است که والدین می‌توانند با آسودگی خاطر بیشتری، چنین سرویسی را در اختیار فرزندان خود قرار دهند.» (بقیه در ادامه مطلب)

بسیاری از شرکت ها ی کامپیوتری و رسانه های دیجیتال عمری چند ساله و یا حداکثر چند ده ساله دارند. مثلا شرکت های « اپل » و «مایکروسافت» کمی بیشتر از سه دهه ، شرکت « گوگل» دوازده سال و امثال « فیس بوک » و « توئیتر» حدود پنج سال از عمرشان می گذرد . در این صعنت «آی بی ام» را می توان پدر بزرگی قلمداد کرد که امسال صد ساله شد. در دوران آغازین اختراعات که به مرور صنعت کامپیوتر نام گرفت، شرکت آی بی ام که در آغاز « سی تی آر» نام داشت، ابزارها و خدمات گوناگونی را به بازار عرضه کرد. از برخی وسایل ساده کار در آشپزخانه گرفته تا رمز نویسی های پیچیده که ادارات دولتی در آمریکا و سایر کشورها از آن برای طبقه بندی پرونده ها و اطلاعات خود استفاده می کردند و یا دیسک حافظه کامپیوتری که در دوران خود انقلاب بزرگی برای انتقال و ذخیره سازی اطلاعات بود. مدیران « آی بی ام» سابقه طولانی این شرکت را مدیون خدمات آن به عرصه های تکنولوژی مورد نیاز جامعه می دانند.در سال ۲۰۰۸ « آی بی ام» طرح موسوم به « سیاره ای هوشمندتر» را راه اندازی کرد که زیر ساخت های اطلاعاتی و فن آوری های کامپیوتری لازم برای بهبود عرصه های گوناگون زندگی مدرن را هدف خود قرار داده است. بخشی از این فن آوری ها مربوط به بهبود شبکه حمل و نقل و ترافیک، پیش بینی وزش طوفان یا باران های شدید و تشخیص دقیق تر آلودگی های زیست محیطی و جوی هستند. آیا شرکت های دیگری نظیر « گوگل » و یا « فیس بوک » نیز می توانند عمر صد ساله را تضمین کنند؟ «برنی میرسون» مدیر بخش اختراعات « آی بی ام » می گوید گستردگی دامنه اختراعات و ساخت ابزارهای مفید برای عرصه های گوناگون فعالیت و حیات اجتماعی – اقتصادی، مهمترین عامل در تداوم فعالیت یک چنین شرکت هایی است. یکی از فرازهای مهم در دوران فعالیت « آی بی ام» عرصه « سیستم ۳۶۰ » یا نسلی از کامپیوترهای قابل انطباق با یکدیگر بود که در سال ۱۹۶۴ روی داد. در آن زمان « آی بی ام » حدود پنج میلیارد دلار، معادل ۳۰ میلیارد دلار امروزی در آن پروژه سرمایه گذاری کرد. در نهایت این قمار بزرگ نتیجه بسیار خوبی داد. اما در سالهای پایانی دهه ۱۹۸۰ و دهه ۱۹۹۰ شرکت « آی بی ام » نتوانست از فرصت های ایجاد شده برای سرمایه گذاری و پیشبرد تکنولوژی کامپیوتری به خوبی بهره برداری کند و به همین خاطر شرکت های ناشناخته و جوانی مثل « اپل » و « مایکروسافت» بازار در حال گسترش تولید کامپیوترهای شخصی را در احاطه خود گرفتند. «برنی میرسون» مدیر بخش اختراعات « آی بی ام» می گوید:« شرکت ما به خاطر اشتباهاتی که در عرصه بازار کامپیوتر مرتکب شد لطمه خورده است ولی ما به تمرکز خود روی اختراعات بیشتر ادامه خواهیم داد.» از نظر وی یکی از این عرصه هایی که در آینده اهمیت فراوانی خواهد یافت ایجاد یک ساختار کارآمد برای دسترسی و کاربری از اطلاعات بسیار حجیمی است که روی شبکه اینترنت وجود دارد. هر شرکتی که بتواند کاربری از این اطلاعات را در آینده ساماندهی و ساده تر کند در دوران بعدی رقابت در عرصه تکنولوژی کامپیوتری بر دیگران پیروز خواهد شد.

ستاره شناسان روز چهارشنبه اعلام کردند نور یک کهکشان اخترنما را رصد کرده اند که در مرکز آن یک حفره سیاه قرار دارد. این کشف می تواند به یافتن اطلاعات جدیدی در مورد شکل گیری یک کهکشان جوان کمک کند. به این پدیده ها در علوم فضایی «شبه ستاره» گفته می شود که کهکشان های بسیار نورانی ولی در فواصل بسیار دور دست هستند و معمولا یک حفره عظیم و سیاه رنگ در مرکز آنها قرار دارد. تا پیش از این دور دست ترین «شبه ستاره ای» که رصد شده بود نور آن نشان می داد که متعلق به ۸۷۰ میلیون سال بعد از «انفجار بزرگ» است. دانشمندان علوم فضایی حدس می زنند «انفجار بزرگ» که اصطلاحی است برای آغاز روند شکل گیری کهکشان ها، حدود ۱۳ میلیارد و  ۷۰۰ میلیون سال پیش اتفاق افتاده است. اکنون گروهی از دانشمندان علوم فضایی اروپا پس از پنج سال مطالعه و تحقیق توانسته اند این رکورد را بشکنند و کهکشانی را رصد کنند که قدمت آن به ۷۷۰ میلیون سال پس از تولد فضا باز می گردد. به گفته این دانشمندان، کهکشان جدیدی که آنها کشف کرده اند یک اشعه قرمز رنگ در نور خود دارد و این ثابت می کند که حدود ۱۲ میلیارد و ۹۰۰ میلیون سال طول کشیده تا نور آن به زمین برسد. «استیفن وارن» از دانشمندان فیزیک فضایی در دانشگاه «امپریال» لندن و مسئولان این پروژه تحقیقاتی گفت: «این شبه ستاره یکی از شواهد بسیار مهم در شناسایی مراحل اولیه شکل گیری فضا است و به ما کمک خواهد کرد بفهمیم چگونه این حفره های سیاه چند صد میلیون سال پس از انفجار بزرگ شکل گرفته اند.» بر اساس اندازه گیری هایی که انجام شده ابعاد حفره سیاه رنگ در دل این کهکشان تقریبا دو میلیارد برابر خورشید است. چنین ابعادی برای یک حفره سیاه در فضا را به دشواری می توان با فرضیه های ستاره شناسی مورد توضیح داد. طبق فرضیه های موجود این حفره های سیاه رنگ و عظیم معمولا میلیاردها سال طول می کشد تا با مکیدن و جذب غبار و گازهای موجود در اطراف خود شکل بگیرند. ولی کشف این کهکشان جدید نشان می دهد که اگر محاسبات دانشمندان اروپایی درست باشد این حفره سیاه در مدتی کمتر از یک میلیارد سال پس از وقوع انفجار بزرگ بوجود آمده است. نتایج این تحقیقات که توسط تلسکوپ های مرکز فضا شناسی اروگا در رصدخانه این موسسه در شیلی و بریتانیا انجام شده در شماره اخیر هفته نامه «نیچر» منتشر شده است.

در هیچ دوره ای از تاریخ جهان، ارتباط به سادگی و دسترس پذیری امروز نبوده است. از نخستین ایمیل در سال ۱۹۷۱ میلادی تا فیس بوک و تویتر امروز جهان گام بزرگی برداشته است. گاهشماری این رویدادها به ترتیب تاریخ، سیر دگرگونی در پیام رسانی را نشان می دهد.
۱۹۷۱: ری تاملینسون، یک مهندس کامپیوتر، نخستین یادداشت را از یک کامپیوتر به یک کامپیوتر دیگر به صورت نامه الکترونیکی می فرستد: QWERTYUIOP   تاملینسون اکنون به یاد ندارد که پیامش چه چیزی می خواست بگوید.
۱۹۷۶: ملکه الیزابت دوم نخستین رئیس یک کشور است که پیام الکترونیکی می فرستد.
۱۹۷۸: نخستین آگهی تبلیغاتی با استفاده از شبکه کامپیوتری مشترک دولت و دانشگاه  فرستاده می شود.
۱۹۷۸: با استفاده از تلفن و «سیستم بولتن بورد» یا بی بی اس اطلاعات رد و بدل می شود.
۱۹۷۸: اولین نسخه های جستجوگرهای وب معرفی می شود.
۱۹۸۲: برای نخستین بار واژه ایمیل به کار برده می شود.
۱۹۸۲: اسکات فالمن نخستین شکلک خندان smiley یا مهرهای احساسات emoticon را می سازد.
۱۹۸۹: الوود ادواردز، یک گوینده رادیو، صداهای مختلف را برای AOL مانند «خوش آمدید»، «فایل پیاده شد»، «خداحافظ»  و «ایمیل دارید» ضبط می کند.
۱۹۹۴: نخستین وب سایت شبکه اجتماعی توسط Geocities  پایه گذاری می شود.
۱۹۹۷: سیستم پیام دهی همزمان نخستین بار توسط AOL به کار گرفته می شود.
۱۹۹۷: شرکتی با نام sixdegrees.com شبکه اجتماعی تازه ای را معرفی می کند.
۱۹۹۷: مایکروسافت هات میل را به مبلغ ۴۰۰ میلیون دلار می خرد.
۱۹۹۷: مایکروسافت برنامه outlook خود را منتشر می کند.
۱۹۹۸: کمپانی فیلمسازی برادران وارنر فیلم «ایمیل دارید: You’ve Got Mail» را به بازار می فرستد و به رکورد فروش ۲۵۰ میلیون دلاری دست پیدا می کند.
۱۹۹۸: واژه «اسپم» به فرهنگ واژگان اکسفورد راه پیدا می کند.
۱۹۹۹: یک ایمیل قلابی که مدعی است بیل گیتس می خواهد ثروت خود را با کاربران اینترنت شریک شود منتشر می شود. این ایمیل توسط میلیونها نفر به هم فوروارد می شود.
۲۰۰۲: شبکه اجتماعی friendster معرفی می شود.
۲۰۰۳: شبکه اجتماعی myspace  به تقلید از friendster معرفی می شود.
۲۰۰۳: هومر در یکی از برنامه های کارتونی سیمپسونز نشانی ایمیل خود را فاش می کند: @aol.com chunkylover53
۲۰۰۳: جورج بوش قانون CAN-SPAM یا قانون ناظر بر استانداردهای پیامهای ایمیلی تجاری را برای آمریکا امضا می کند.
۲۰۰۴: واژه ها و سرنام ها و کلمات مخفف مانند LOL رسما توسط فرهنگ واژگان آکسفورد شناسایی می شوند.
۲۰۰۴: کمیسیون تجارت فدرال قوانین ناظر بر اسپم را کدگذاری می کند.
۲۰۰۴: پس از کنگره جهانی خدمات پیام رسانی چند رسانه ای یا Multimedia Messaging Service ایمیل های چند رسانه ای به بازار معرفی می شود.
۲۰۰۴:  فیس بوک که در آغاز شبکه ای برای ارتباط بین دانشجویان بود، معرفی می شود. در نخستین ماه ۱۹۵۰۰ دانشجو نامنویسی می کنند.
۲۰۰۵: نخستین فنآوری به نام SPF که هویت فرستنده ایمیل را شناسایی می کند به کار گرفته می شود.
۲۰۰۶: تویتر به بازار معرفی می شود.
۲۰۰۷: جستجوگر گوگل جی میل را معرفی می کند.
۲۰۰۷: پروتکل ایمن سازی DKIM برای مبارزه با تقلب اینترنتی توسط Internet Engineering Task Force به کار گرفته می شود.
۲۰۰۸: کمیته انتخاباتی باراک اوباما نامزد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا database  یا انباره داده هایی شامل ۱۳ میلیون نشانی ایمیل را فراهم می کند.
۲۰۰۸: فیس بوک «مای اسپیس» را تصاحب می کند.
۲۰۱۱: آسوشیتد پرس رسما e-mail را به email  تبدیل می کند.

دولت خفقان و سانسور به یاری هکرهای خودفروخته و مزدوری که نام ارتش سایبری را به روی خود گذاشته اند ترفند نوینی را در شبکه اینترنت به کار گرفته است. مزدوران و اهریمنان دوزخی لینک های آلوده ای را مربوط به سایت xxx.salehat .ir به وبلاگ ها و وبسایت های مختلف می فرستند. در ظاهر این لینک ها پس از کلیک بر روی آنها بیننده را به صفحاتی درباره نایب امام زمان بودن خامنه ای و یا آمدن امام زمان به خواب فلان آخوند و گفتن این که امام زمان پرچم اسلام را پس از ظهور به دست خامنه ای خواهد داد و پرت و پلاهای چرندی از این دست می برند اما پس از کلیک بر روی این لینک ها فایلی با اندازه دویست کیلوبایت بر روی کامپیوتر بیننده نصب می شود. مکانیسم این فایل مخرب Root Kit بوده و کارکرد آنKey Logger  است. به زبان ساده پس از نصب این فایل مخرب، شما پس از On Line شدن هر کلیدی را که فشار دهید به مراکز اطلاعاتی رژیم مخابره خواهد شد. با این ترفند رژیم تاکنون چند وبلاگ نویس را شناسائی و دستگیر کرده است و شما اگر می بینید وبلاگی از کار افتاده است شاید برای دستگیر شدن نویسنده آن پس از شناسائی بوده است. این فایل مخرب هرگز با آنتی ویروس های کامپیوتری شناسائی نمی شود چون مکانیسم آن Root Kit است نه ویروس کامپیوتری. از این روی شایسته است که:

1- شما اگر وبلاگ نویس هستید و یا وبسایتی را می گردانید لینک های آلوده xxx.salehat.ir را از وبلاگ یا وبسایت خودتان پاک کنید.

2- همه دوستانتان را از این ترفند نوین هکرهای خودفروخته رژیم آگاه کنید.

3- اگر با این لینک ها برخورد کردید هرگز بر روی آنها کلیک نکنید.

4- شما اگر به هر دلیل بر روی این لینک ها کلیک کرده اید بیدرنگ همه هاردتان را فرمت کرده و سیستم عاملی را که با آن کار می کردید از نو نصب کنید.

5- پیش از پاکسازی کامپیوترتان هرگز On Line نشوید.

6- دانش خودتان را درباره فایل های Root Kit افزایش دهید.

۳۸ سال پیش، در روز سوم ماه آوریل ۱۹۷۳، اولین تماس تلفنی موبایل برقرار شد. بدون شک این اختراع زندگی همه ما را دگرگون کرده است، اما آیا این دگرگونی مثبت بوده و یا منفی. جواب آن را فقط خود شما می‌توانید بدهید. اما تلفن همراه با یک نام به دنیای ما راه پیدا کرد. مارتین کوپر که در آن زمان ۴۴ ساله بود. آقای کوپر اولین کسی بود که با تلفن موبایل تماس برقرار کرد. البته اولین تماس شخصی. چون قبل از آن تلفن‌های موبایل در آزمایشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی استفاده می‌شدند ولی هیچگاه در زندگی روزمره و واقعی به کار برده نشده بودند. شاید بسیاری برای او دعای خیر بکنند و گروهی هم وی را لعنت کنند. ولی اکنون پس از ۳۸ سال تلفن موبایل به بخش نازدودنی از زندگی بسیاری از مردم بدل شده و برای جلوگیری از گسترش آن بسیار دیر است. تأثیر آنچه که «مارتین کوپر» انجام داد آنچنان وسیع بوده که دیگر قضاوت در مورد آن بی‌معنا است. شبکه خبری سی ان ان یادآوری می‌کند که مارتین کوپر در یکی از مصاحبه‌های خود گفته بود: «زمانی که همراه با تلفن موبایل در خیابان‌های نیویورک راه می‌رفتم و صحبت می‌کردم بسیاری از عابران با حالت تعجب و نوعی تمسخر به من نگاه می‌کردند.» قبل از این تاریخ تلفن‌های سیاری برای استفاده در اتومبیل‌ها وجود داشت که در عالم واقعیت یک نوع رادیو بودند. آنها با استفاده از ابزارهای بسیار سنگینی کار می‌کردند که در صندوق عقب اتومبیل نصب می‌شد. اما مارتین کوپر که در آن زمان که مدیرعامل بخش تولیدات ارتباطی شرکت «موتورولا» بود اعتقاد داشت که مردم دیگر نمی‌خواهند به یک تلفن ثابت آویزان بمانند حتی اگر این تلفن در اتومبیل همراه آنها حرکت کند. به اعتقاد وی آینده در انتظار نوعی از تلفن بود که مردم بتوانند آن را همراه خود به هر کجا که می‌خواهند ببرند. آقای کوپر در آن ایام در مصاحبه‌ای گفته بود: «مردم می‌خواهند با آدم‌های دیگر حرف بزنند نه با یک خانه و یا یک دفتر کار و یا یک اتومبیل. اگر این انتخاب را به مردم بدهیم مسلما آنها ترجیح خواهند داد که بدون هیچ محدودیت جغرافیایی و بدون وابستگی به کابل‌های تلفن با هر کسی که می‌خواهند مستقیماً تماس برقرار کنند.» کافی است به چند مورد از تماس‌های تلفنی مهم دوستان یا اعضای خانواده خود از طریق تلفن موبایل فکر کنید و ببینید که در شرایطی که از هیچ راه دیگری امکان برقراری تماس با شما وجود نداشته تلفن موبایل «مارتین کوپر» تا چه حد تماس بین افراد را آسان کرده است. مارتین کوپر در مصاحبه‌ای در آن سال‌ها با شبکه خبری بی بی سی گفته بود که تصور وی از تلفن شخصی (تلفن موبایل) یک شماره تلفن یا راه تماس مستقیم با یک فرد است بدون آنکه مستلزم انتظار برای تماس با خانه، محل کار و یا اتومبیل بمانید. مارتین کوپر و یکی از تازه‌ترین نسل‌های تلفن همراه در اکتبر ۲۰۱۰ در سی سال اخیر تکنولوژی تولید تلفن‌های موبایل و فن‌آوری‌هایی که زمینه ارتباط از طریق این دستگاه‌ها را فراهم می‌کند به سرعت و به شکل چشمگیری پیشرفت کرده است. شاید نسل‌های جدید اصلاً دوران ماقبل تلفن موبایل را نتوانند تصور کنند. همه ما از این ابزار ارتباطی استفاده می‌کنیم و این استفاده به حدی ساده و فراگیر شده که گویا همیشه وجود داشته، طوری که قدر آن را به خوبی نمی‌دانیم. آقای کوپر در اولین تماس تلفنی خود با تلفن موبایل یک شماره ثابت و زمینی را گرفت چون در آن زمان تلفن موبایل دیگری وجود نداشت. در اولین تماس او شماره دفتر بزرگترین شرکت رقیب را گرفت و با این تماس برتری فن‌آوری شرکت «موتورولا» را به رخ آنها کشید. دستگاه‌های اولیه تلفن همراه یا موبایل چنان بزرگ بودند که به شوخی آنها را پاره آجر یا لنگه کفش می‌نامیدند. وزن آنها بالغ بر یک کیلو بود و همه می‌گفتند تماس با این تلفن‌ها باید بسیار کوتاه باشد چون هیچکس نمی‌تواند چنین وزنی را برای دقایق متمادی کنار گوش خود نگاه دارد. در آن زمان هیچکس تصور نمی‌کرد که یک روز بتوان از طریق موبایل پیامک یا عکس فرستاد، و یا ویدئو و فیلم مورد علاقه خود را تماشا کرد و به شبکه اینترنت وصل شد. مارتین کوپر از همان زمان به پیشرفت و فراگیر شدن این ابزار اعتقاد داشت و در یکی از مصاحبه‌های خود گفت: «زمانی خواهد رسید که تلفن‌های موبایل نه تنها بخش مهمی از ارتباطات مردم را فراهم خواهد کرد بلکه برای بسیاری به جزئی از وجود آنها بدل خواهد شد.» آقای کوپر اکنون ۸۲ ساله است و هنوز هم در صنایع ارتباطات کار می‌کند.

شرکت گوگل، سرویس مناظر خیابانی خود را این بار به گالری‌های نقاشی برده‌است. این سرویس جدید به بازدیدکننده اینترنتی اجازه می‌دهد تا در تالارهای نقاشی ۳۸۵ گالری در موزه‌های معروف دنیا قدم‌های مجازی برداشته و به دیدن تک‌تک تابلوهای نقاشی برود.شرکت گوگل، سرویس مناظر خیابانی (Google Street View) خود را این بار به گالری‌های نقاشی برده‌است. این سرویس جدید به بازدیدکننده اینترنتی اجازه می‌دهد تا در تالارهای نقاشی ۳۸۵ گالری در موزه‌های معروف دنیا قدم‌های مجازی برداشته و با کلیک ماوس، به دیدن تک‌تک تابلوهای نقاشی برود. این سرویس که Art Project (پروژه هنر) نام دارد بیش از هزار تصویر بسیار واضح را دربر می‌گیرد. در این سرویس جدید، دیدار از آثار چهارصد و هشتاد و شش هنرمند از جمله تابلوهای رامبرانت، بلینی، ورمیر، رنوآر، اینگرس و دیگران برای همگان قابل دسترس شده‌است. تعداد ۱۷ موزه از کشورهای آمریکا، آلمان، بریتانیا، فرانسه، روسیه، هلند، ایتالیا، اسپانیا، و جمهوری چک در این پروژه شرکت کرده‌اند. هر یک از این موزه‌ها یک عدد از آثار هنری موجود در تالارهای خود را با «فناوری تصویربرداری گیگاپیکسل» عکس‌برداری کرده که این به کاربر «آرت پراجکت» اجازه می‌دهد تا به تماشای جزئیات این تابلوها بپردازد. وضوح این دسته از تصاویر آن‌قدر بالا است که بیننده می‌تواند جزئیات پوشش و لایه‌های تابلو و قلم‌پردازی‌های آن را در حدی فراتر از توان چشم غیرمسلح ببیند. با این پروژه جدید، کاربران هم‌چنین می‌توانند کلکسیون‌های هنری خود را در میان هزاران اثر هنری پدید بیاورند و برای هر تابلو شرح و توصیف خود را نوشته و کلکسیون خود را در میان دوستان و خانواده خود به نمایش بگذارد. مهرماه امسال در خبرها خواندیم که اولین رقابت هنرهای معاصر در ایران روی فیس‌بوک راه‌اندازی شده و در صفحه ویژه « رقابت سالانه هنرهای معاصر در ایران » بر روی شبکه فیس‌بوک بیش از ۳۵۰ اثر در زمینه مجسمه‌سازی، نقاشی، عکاسی و طراحی گرافیک و دیجیتال به نمایش گذاشته‌است. شاید در آینده نیز شاهد پیوند خوردن پروژه‌هایی این‌چنینی با «آرت پراجکت» گوگل و ثمردهی بیشتر این ابتکارها در اثر این‌گونه پیوندها باشیم.

یک شرکت کومودو طرف قرارداد با گروه هایی نظیر گوگل، یاهو اعلام کرده است که بسته های امنیتی که تولید می کند توسط برخی هکرهایی که به احتمال زیاد به دولت ایران منسوب هستند، رمز گشایی شده است.
به این ترتیب از داخل ایران اگر این بسته ها بازخوانی شده باشد، هر کسی که برای باز کردن پست الکترونیکی خود اقدام کند اطلاعات ورودش قابلیت بازیابی دارد. این موارد شامل سرویس هایی نظیر جی میل، اسکایپ و یا یاهو میل می شود. کاربران بدون آن که اطلاع داشته باشند. سرویسی را که اطلاعات آنان را کد می کند تا قابل شناسایی نباشد را از دست داده اند و این اطلاعات قابل دسترسی می شود.
یک شرکت فعال در زمینه امنیت اینترنت از دستیابی هکرهای مستقر در ایران به گواهی دیجیتال خدمات پست الکترونیکی یاهو و گوگل و دیگر نرم افزارهای ارتباطی مانند اسکایپ خبر داده است.
شرکت کومودو، در حوزه صدور گواهی های امنیت اینترنتی فعال است. این شرکت مدعی شده است که این هک و حمله از سوی دولت ایران برای دست یابی اطلاعات شهروندان و فعالان ایرانی انجام گرفته است.
در حال حاضر شرکت مذکور کلیه گواهی هایی که صادر شده است را باطل کرده. کومودو پانزدهم ماه مارچ از این عملیات مطلع شده است. اینک برای حفظ امنیت اطلاعات کاربران تمامی مرورگر ها نسخه به روز شده خود را با اصلاح حفره نفوذ در گواهی امنیتی را ارایه کرده اند.
لازم به توجه است، بخشی از سپاه قدس یا سپاه برون مرزی در ایران موسوم به مرکز بررسی جرایم رایانه ای است که گفته می شود دارای مجموعه ای به نام ارتش سایبری است که به صورت مشخص بر روی فعالیت های اینترتی معترض ها و یا فعالان مدنی از یک سو و از سوی دیگر نفوذ و هک سایت های اطلاع رسانی اقدام می کند.

تیم تحقیقاتی یک استاد ایرانی دانش‌گاه علم و فناوری میسوری آمریکا با ایده نوآورانه‌ای موفق شد دوربین جدیدی را ابداع کند که درون بافت‌ها، مواد و ساختارهای جامد را می‌ببیند و با سرعت 30 تصویر در ثانیه طبقات مختلف عمق اجسامی را که در مقابلش قرار گرفته است نشان می‌دهد.
تیمی متشکل از دانش‌گاه علم و فناوری میسوری به سرپرستی رضا ذوقی استاد ممتاز این دانش‌گاه موفق شدند این دوربین را که در طیف میکروامواج عمل می‌کند ابداع کنند.
این دوربین که می‌تواند کاربردهای متعددی در عرضه‌های پزشکی، هوافضا و امنیت فرودگاه‌ها داشته باشد از سیگنال‌های میکروامواج برای تجزیه بافت‌های انسان، مواد و ساختارها در زمان واقعی و بدون نیاز به بهره‌گیری از شیوه های تجاوزی و نفوذ فیزیکی به اجسام استفاده می‌کند.
ایده ساخت این دوربین در سال 1998 به ذهن این دانش‌مند ایرانی رسید.

در سال 2007 تیم تحقیقاتی رضا ذوقی اولین نمونه آزمایشی این دوربین را ساخت و در مدت سه سال گذشته تحقیقاتی را برای بهبود میزان اثربخشی این دوربین کرد.
رضا ذوقی متولد تهران، مدارک لیسانس، فوق لیسانس و دکتری خود را در رشته مهندسی الکترونیک (سیستمهای رادار و میکروامواج) از دانشگاه کانزاس دریافت کرد. از 1981 تا 1987 در لابراتوار سیستمهای رادار دانشگاه کانزانس کار کرد، سپس به دانشگاه ایالتی کلورادو رفت و به عنوان دانشیار دپارتمان مهندسی الکترونیک این دانشگاه مشغول به کار شد و لابراتوار آزمایش میکروامواج کاربردی غیرمخرب را در این دانشگاه تاسیس کرد.
تاکنون بیش از 115 مقاله علمی از این دانش‌مند ایرانی در مجلات معتبر منتشر شده است. وی که در حال حاضر استاد ممتاز دانش‌گاه علم و فناوری میسوری است به عنوان یک عضو کمیته مشورتی پیش‌رفت‌های بین‌المللی انجمن آمریکایی آزمایش میکروامواج غیرمخرب نیز فعالیت می‌کند.

محقق ایرانی دانشگاه واشنگتن لنزهای سه بعدی با عمل‌کردی مشابه عینک‌های سه‌بعدی نمایش فیلم ابداع کرده است.
«بابک پرویز» محقق دانشگاه واشنگتن، که پیش از این لنزهایی با توانایی تشخیص قند خون ساخته است، در سال 2008 نمونه ابتدایی از این طرح را ارایه کرد که در آن تنها از یک LED قرمز رنگ استفاده شده بود. وی اکنون با کمک گرفتن از فن‌اوری مشابه لنزهایی ابداع کرده است که می‌توانند با دقتی بالا میزان قند خون را در افراد مبتلا به دیابت اندازه‌گیری کنند.
به گزارش مهر، لنزهای جدید حاوی رشته‌هایی از LED‌های ریزی هستند که می‌توانند تصاویری را مستقیمن در میدان دید فرد نمایش دهند و به این شکل نمایش‌گری کوچک را برای تجربه کردن «واقعیت افزوده» شده بدون نیاز به استفاده از عینک‌ها و یا کلاه‌های ویژه در اختیار کاربر قرار دهد.
این محقق ایرانی برای تولید چنین لنزهایی مواد شفاف و سازگار با چشم انسان را با ریزالکترونیک‌ها ترکیب کرده است و البته گفته است که این لنزها هنوز نیازمند آزمایش‌های بیشتری هستند.

زلزله روز جمعه ژاپن که پنجمین زمین لرزه پرقدرت جهان از زمان راه اندازی دستگاه های لرزه نگاری، شناخته شده محور زمین را ۱۰ سانتی متر جابه جا کرده و موجب کوتاه تر شدن طول روزها شده است.
مجله علمی نیوساینتیست روز گذشته طی گزارشی به نقل از ژئوفیزیک دانان ناسا با بیان این خبر اعلام کرد: زلزله 8.9 ریشتری که در ژاپن رخ داد، نه تنها خسارت های جانی و مالی بسیاری به این کشور وارد کرد بلکه محور زمین را حدود ۱۰ سانتی متر جابه جا کرد.
به گفته ریچارد گروس، ژئوفیزیک دان ناسا، در اثر این جابه جایی، سرعت چرخش زمین افزایش یافته و موجب شده است که 1.6 میکروثانیه از طول روزها کم شود. یک میکروثانیه برابر با یک میلیونیم ثانیه است. طبق بررسی های انجام شده، شدت این زمین لرزه به حدی بوده که گسل آن ۴۰ متر حرکت کرده است. طول این گسل ۳۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر و عرض آن ۱۰۰ کیلومتر است.
براساس گزارش نیوساینتیست، در زلزله سال ۲۰۰۴ سوماترا محور زمین ۷ سانتی متر خطی و ۲ میلیونیم ثانیه قوسی جابه جا و به میزان 6.8 میکروثانیه از طول روز کم شد. در زلزله سال گذشته شیلی نیز محور زمین حدود ۸ سانتی متر تغییر کرد. مهم ترین دستگاه های لرزه نگاری دنیا در مراکز تحقیقاتی ژئوفیزیک از آلمان و اسکاتلند تا فرانسه و آمریکا در زمان وقوع زلزله ژاپن، تغییرات امواج زمین را ثبت کرده اند.

مردم جهان از این پس خواهند توانست با فناوری جدیدی موسوم به «چاپ سه‌بعدی»، با تزریق مواد به دستگاه و فشردن یک دکمه، کالاها و قطعات مورد علاقه خود را در خانه تولید کنند. کارشناسان معتقدند این فناوری که برعکس روند صنعتی‌شدن کارخانه‌ای است تأثیرات عمیقی بر زندگی ما خواهد داشت.انقلاب صنعتی در اواخر قرن هجدهم امکان تولید انبوه کالاها را فراهم ساخت و با این کار جوامع بشری را به طرزی غیر قابل پیش‌بینی متحول کرد. ولی اکنون فناوری جدید دیگری اختراع شده که درست برعکس آنرا انجام می‌دهد. فناوری موسوم به «چاپ سه‌بعدی» هزینه تولید هر کالا را چنان کاهش می‌دهد که انگار این کالا در چارچوب تولید انبوه ساخته شده‌است. تأثیر این فناوری جدید بعید نیست کمتر از تأثیر ابداع و ساخت کارخانه‌ها در جهان نباشد. هفته‌نامه «اکونومیست» در تشریح کار این تکنولوژی جدید می‌نویسد که هر فردی با استفاده از رایانه می‌تواند طرح اولیه شیء یا کالای مورد نظر خود را ترسیم و جزئیات آن، مثل شکل نهایی و رنگ آن، را تکمیل کند. با فشار دادن دکمه چاپ روی رایانه، دستگاهی که به آن متصل است طی مراحل تکمیلی، شیء یا کالای مورد نظر را خواهد ساخت. ممکن است ساخت کامل این شیء چند مرحله طول بکشد و در این میان لازم باشد موادی مانند چسب، پلاستیک یا ورقه‌های فلزی به داخل دستگاه تزریق و تعبیه شوند. این فناوری را دقیقاً به خاطر این روش تکمیل مرحله‌ای کالا، «ساخت با افزودنی‌ها» نیز می‌نامند. شگفتی این فناوری جدید در این است که ساخت کالای مورد نظر از یک ویولن گرفته تا قطعات یدکی خودرو و یا چراغ خواب، می‌تواند خارج از سامانه تولید امروزی یعنی کارخانه ساخته شود. برای ساختن اشیاء کوچک فقط به دستگاهی به اندازه یک چاپگر امروزی نیاز هست و برای ساختن کالاهای بزرگتری مثل تایر خودرو یا چهارچوب یک دوچرخه به دستگاهی بزرگتر و محیطی بزرگتر برای نگهداری آن نیاز است. چاپگر سه‌بعدی اف‌دی‌ام هفته‌نامه «اکونومیست» می‌افزاید که هم‌اینک این روش تولید تک‌محصولی تنها با استفاده از موادی مثل پلاستیک، فلزات و کائوچو میسر است. درست مثل رایانه‌ها در دهه ۱۹۷۰، وسایل تولید توسط این فناوری جدید، هم‌اینک تنها در دسترس پژوهشگران و شمار اندکی از طراحان صنعتی قرار دارد اما فناوری موسوم به «چاپ سه‌بعدی» به سرعت در حال گسترش است. در حال حاضر بهای یک چاپگر سه‌بعدی که به آن «فبر» (Fabber) هم می‌گویند کمتر از قیمت یک چاپگر لیزری در سال ۱۹۸۵ است و کار با آن هم به سادگی فشار دادن یک دکمه است. روش «ساخت با افزودنی‌ها» به نسبت تولید متعارف کالاها در کارخانجات چندین مزیت مهم دارد. با حذف خط تولید کارخانجات، در هزینه‌ها صرفه‌جویی بسیاری می‌شود و مصرف مواد اولیه و در نتیجه هرز رفتن آن به یک دهم میزان مصرف فعلی کاهش می‌یابد. ساخت تک‌محصوله، امکان تولید قطعاتی را فراهم می‌کند که خط تولید کارخانه‌ها قادر به ساخت آن نیست؛ و بالاخره این فناوری به تولیدکننده تک‌محصولی این اجازه را می‌دهد تا کاستی‌های آن را برطرف کرده و محصول بعدی را با دقت بیشتری تولید کند. هفته‌نامه «اکونومیست» می‌افزاید که فناوری موسوم به «چاپ سه‌بعدی» سال‌هاست که در صنایع خودروسازی، هواپیماسازی و تولید وسایل پزشکی به عنوان شیوه مرسوم برای ساخت پیش‌نمونه‌های هر کالا یا قطعه به کار برده می‌شود؛ ولی اکنون این فناوری به حدی پیشرفت کرده که از این پس می‌تواند مستقلا برای تولید بسیاری از کالاها به کار گرفته شود. با استفاده از این فناوری به سادگی و با هزینه‌ای بسیار ناچیز هر کالای تولید شده را می‌توان متفاوت از دیگری تولید کرد. به زبانی دیگر دوران تولید انبوه جای خود را به دوران گستردگی محصولات یگانه خواهد داد. فناوری بی‌نیاز به اشتغال یک چنین تحول عمیقی در نحوه تولید کالا مسلماً صنعت تولید را دگرگون خواهد ساخت. برخی معتقدند که این کار، تمرکز تولید را برهم خواهد زد و بنابراین روند دو قرن گذشته که نتیجه آن شهرنشینی و گردآمدن مردم حول مراکز صنعتی بود را کاملاً معکوس خواهد کرد و دیگر نیاز چندانی به کارخانه‌های بزرگ نخواهد بود. اما این لزوماً به معنای پایان شهرنشینی نیست چون سودمندی‌های اجتماعی و اقتصادی شهرهای امروزی چیزی فراتر از جذابیت کارخانه‌های موجود در آن‌ها است. برخی می‌گویند شاید فناوری «چاپ سه‌بعدی» باعث شود که مراکز تولید کالاهای مصرفی که در دهه‌های اخیر به کشورهای فقیر و در حال توسعه انتقال یافته باری دیگر به جهان توسعه‌یافته بازگردد. ولی باید توجه کرد که آن کشورها نیز ممکن است از همین فناوری جدید برخوردار شوند. گذشته از این یکی از پیامدهای گسترش این فناوری، کاهش نیاز به اشتغال در کاخانجات است. بنابراین ممکن است در آینده نیز کشورهای پیشرفته با مشکل بیکاری گسترده‌تری روبرو شوند. «اکونومیست» در پایان با اشاره به سهولت تولید در این فناوری جدید می‌نویسد که نحوه مدیریت و برنامه‌ریزی اقتصاد، از سرمایه‌گذاری گرفته تا توزیع و حقوق معنوی اختراع و ساخت کالاها همه دگرگون خواهند شد. شیوه تولید ساده و دسترسی به اطلاعات لازم برای طراحی و تولید روی شبکه اینترنت پخش خواهد شد و شاید شرایطی به وجود آید مثل مشکلی که امروزه در زمینه فروش و توزیع موسیقی و فیلم روی شبکه اینترنت وجود دارد. هر چند فناوری «چاپ سه‌بعدی» در کوتاه مدت ممکن است برندگان و بازندگان خود را داشته باشد ولی شکی نیست که در درازمدت عرصه صنعت و همین‌طور خلاقیت را گسترش خواهد داد.

به نوشته تایم با توجه به سرعت بی سابقه کشفیات علمی و فنی، و در مرکز آن، پیشرفت سریع فن آوری‌های کامپیوتری، بسیاری بر این باورند که شاید در آینده ای نه چندان دور، کامپیوترها به چنان درجه‌ای از هوشمندی برسند که انسان را نیز پشت سر بگذارند. هفته نامه «تایم» در یک مطلب بسیار مفصل رد پای یک چنین فرضیه و پیش بینی هایی را جستجو کرده است. در این مطلب پژوهش ها ، نظریات و زندگی شخصی فردی به نام ریموند کورتزوایل از نزدیک بررسی شده است؛ فردی که از نظر نویسنده این مطلب شاید بتوان وی را جزو نخستین کسانی دانست که به فرارسیدن دوران برتری هوش مصنوعی بر هوش انسان اعتقاد پیدا کرد. ریموند کورتزوایل در سال ۱۹۶۵، یعنی زمانی‌که ۱۷ سال بیشتر نداشت، یک کامپیوتر کوچک تولید کننده اصوات موسیقی ساخته بود که در یک مسابقه تلویزیونی نیز به نمایش گذاشته شد. با اینحال شاید در آن زمان هیچ‌کس متوجه نشد که ریموند با این اختراع در پی اثبات نکته مهمتری است. او اعتقاد داشت که اگر هوش مصنوعی بتواند مانند انسان آثار هنری نظیر موسیقی خلق کند، می‌تواند از انسان پیشی بگیرد. به نوشته هفته نامه « تایم » فرضیه ای که معتقد است هوش مصنوعی در آینده نزدیک از انسان پیشی خواهد گرفت اصطلاحا «یکتایی» نامیده می شود. این مفهوم از موقعیت تک ستارگان یا منظومه های جدا افتاده در حفره های تاریک کهکشان ها عاریه گرفته شده و معنای آن این است که هیچ قانون شناخته شده فیزیک بر موجودیت و حرکات این اجزام حاکم نیست. نظریه یا مفهوم «یکتایی» ممکن است برای بسیاری عجیب به نظر برسد، با‌این‌حال از سال‌ها پیش موسسات علمی معتبر از جمله «نا سا» در این راستا تحقیقات جدی را آغاز کرده اند. هم‌اکنون دانشگاهی نیز با همین عنوان در حال فعالیت است که شرکت کامپیوتری گوگل در آن سرمایه گذاری کرده است و هدف ازدوره‌های تحصیل سه سال در آن، آشنا شدن نسل جوان دانشوران علوم فیزیک و کامپیوتر با فرضیه «یکتایی» و نتایج احتمالی آن است. در ادامه این مطلب هفته نامه تایم به زندگی ریموند کورتزوایل می پردازد و می‌نویسد که علاقه وی به مطالعه در مورد آینده سایبری (مجازی) انسان از سال ۱۹۸۰ آغاز شد . او بررسی های خود را روی جنبه های علمی مربوط به شتاب کشفیات علمی، به خصوص در علوم کامپیوتری آغاز کرد و با بررسی علوم و حتی صنایع دیگر متوجه شد که فارغ از شرایط اقتصادی و سیاسی حاکم بر جهان، این تحولات با سرعتی باور نکردنی رو به افزایش است. وی برای سنجش این سرعت مقیاسی را به کار می گیرد که از میزان توانایی کامپیوترها برای پذیرش و صدور فرمان منشا می گیرد . واحد سنجش در این مقیاس یک میلیون فرمان در ثانیه است. او متوجه شد که این واحد طی هر سال دو برابر می شود و سپس با نگاهی به آینده و ترسیم یک تصویر کلی از میزان سرعت کامپیوترها در ۲۰ یا ۳۰ سال آینده به این نتیجه رسید که انسان در آینده از هوش لازم برای درک یک چنین پیشرفت شتاب آمیزی برخوردار نخواهد بود. بخشی از پیش بینی های وی که بر پایه محاسبه سرعت پیشرفت علم کامپیوتر بنا شده، به این قرار است: تا اواسط دهه ۲۰۲۰ می توان مهندسی ذهن انسان را کنترل کرد و کامیپوترها از نظر هوشمندی با انسان برابر خواهند شد و تا سال ۲۰۴۵ به دوران «یکتایی» خواهیم رسید که در حقیقت آغاز برتری هوش کامپیوتر بر انسان است. هفته نامه « تایم » سپس به فرضیه های پزشکی و روانپزشکی گروهی از پژوهشگران اشاره می کند که معتقدند که در صورت پیشرفت کامپیوترها به این منوال، زمانی فرا خواهد رسید که می توان مرگ ، کهولت و فناپذیری انسان را کنترل و حتی متوقف کرد. اما ریموند کورتزوایل که اکنون ۶۱ سال دارد و از چند نارسایی از جمله بیماری قلبی و بیماری قند رنج می برد، در جستجو و انتظار فناناپذیری نیست. او فقط می خواهد آنقدر زنده بماند که طلوع دوران «یکتایی» را به چشم خود ببیند. وی اذعان دارد که اگر فرا رسیدن دوران «یکتایی» تا ۲۰ یا ۳۰ سال دیگر حقیقت پیدا کند ممکن است با خطرات فراوانی همراه باشد چون پرسش‌های فراوانی در این مورد همچنان بی پاسخ مانده است. هفته نامه «تایم» در پایان این مطلب خاطر نشان می کند که حتی اگر ریموند کورتزوایل و همفکران وی در مورد آینده اشتباه کنند ولی درک و تفسیر آنها از حال کاملا درست است . ویژگی این افراد این است که فراتر از آنچه که امروز روی می دهد را می بینند و با بررسی گذشته سعی می کنند آنچه را که در ادامه مسیر فعلی و در آینده روی خواهد داد تحلیل و تفسیر کنند. کافی است شتاب تحولات ۴۰ سال اخیر را در نظر گرفته و ضریب افزایش سرعت سالانه را در ۴۰ سال آینده ضرب کنیم تا متوجه شویم در آینده چه روی خواهد داد. برای تصور یک چنین حالتی باید بسیار دورتر از محدوده امروزی اندیشید و یا شاید باید به همان چیزی که امروزه وجود دارد نگاهی عمیق تر و جدی تر داشت.

astronomyبهرام مبشر یکی از کیهان شناسان مشهور ایرانی در جهان است. آقای مبشر، عضو عالى مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی هابل و نماینده سازمان فضایى اروپا (ESA) در ناساست. او عضو گروهی است که توانستند موقعیت تغییر کهکشان‌هاى کوچک را به تصویر بکشند. این محقق و کیهان شناس ۵۲ ساله، مدت هاست که در آمریکا زندگی می‌کند و برای برنامه‌های مختلف علمی و سخنرانی در کنفرانس‌ها، تقریبا به شکل مرتب به ایران سفر می‌کند.  بهرام مبشر، کیهان‌شناس درباره آخرین تحقیقات او به عنوان نماینده سازمان فضایی اروپا می‌گوید: کارهای مختلفی انجام می‌دهند، از جمله جستجو برای دورترین کهکشان‌هایی که در دنیا وجود دارد. ما از روی آن فرماسیون، کهکشان‌ها را مطالعه می‌کنیم و اینکه این کهکشان‌ها چطور پیدا شده‌اند، فرم گرفته‌اند، تغییر کرده‌اند و به صورتی رسیده‌اند که امروز می‌توانیم آنها را به آن شکل مشاهده کنیم. آخرین کهکشان‌هایی که شما در دورترین نقطه شما پیدا کرده‌اید، کدام بوده و در چه زمانی بوده است؟ ما هر چه دورتر به جهان نگاه کنیم، درحقیقت در زمان به عقب بازگشته‌ایم. در نتیجه اگر کهکشانی را پیدا کنید که متعلق به ۱۲ میلیارد سال پیش بوده است، در واقع ۱۲ میلیارد سال نوری با ما فاصله دارد. حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیون سال بعد از پیداش جهان و واقعه بیگ بنگ ( به فارسی مه بانگ یا انفجار بزرگ) آن کهکشان عمر پیدا کرده، و این یکی از دورترین کهکشان‌هایی است که تا کنون پیدا شده است.  با تلسکوپ‌های تازه و تکنولوژی به‌روزی که شما استفاده می‌کنید، آیا کشف کهکشان‌های تازه همچنان ادامه دارد؟ آیا ممکن است برای کشف کهکشان‌های جدیدتری مجبور باشید مدتی منتظر تلسکوپ‌های تازه‌تر بمانید؟ این کشف‌ها همچنان ادامه دارد. شما هنوز هم می‌توانید کهکشان‌های تازه را پیدا کنید، منتها اینها همگی روزنه‌هایی هستند برای کهکشان‌هایی که در فواصل دورتری وجود دارند. این که صد در صد بتوانید ثابت کنید که این کهکشان‌ها در جهان وجود دارند، کار مشکلی است؛ پیشرفت در این جا بسیار کند صورت می‌گیرد. این پیشرفت‌ها نیاز به تلسکوپ‌های بزرگتری دارد. ما در حال حاضر از تلسکوپ‌های بسیار بزرگتری به نسبت گذشته، مانند تلسکوپ هابل استفاده می کنیم که در فضا هستند. تلسکوپ‌هایی که قطرشان حدود ۱۰ متر است. احتمالا در طول چهار یا پنج سال آینده باز هم تلسکوپ‌های تازه‌ای به فضا پرتاب می‌شوند، تلسکوپ‌هایی که می‌توانند خیلی عمیق‌تر به جهان نگاه کنند و ما به این وسیله ثابت می‌کنیم که واقعا کهکشان‌ها همانقدرند که ما در تخیلمان فکر می‌کنیم و آن را دقیقا اندازه می‌گیریم. اصولا این نوع تحقیقات و بررسی فعل و انفعالات کهکشان‌ها چه تاثیری در زندگی معمول مردم می‌تواند داشته باشد؟ در زندگی معمولی و روزمره مردم تاثیری ندارد. اما کاری می‌کند که فرهنگ علمی جدیدی به مردم هدیه شود. این سوال همیشه برای بشر مطرح بوده است که ما از کجا آمده‌ایم؟ اینجا چه می‌کنیم؟ آسمان‌ها چگونه به وجود آمده‌اند؟ این سوال‌ها و صدها سوال دیگری که بشر دائما به آنها فکر می‌کرده و قوی‌ترین مغزهای انسانی را به خودش مشغول کرده است. ما الان در موقعیتی هستیم که بتوانیم به این سوالات پاسخ دهیم. بنابر این در واقع پاسخ به این سوالات تاثیرغیر مستقیمی بر زندگی مردم می‌گذارد و در واقع یک نوع پاسخگویی به سوالات فلسفی انسان است؟ مقداری از آن پاسخگویی به سوالات فلسفی انسان است و مقداری هم بشر را به تفکر وا می‌دارد. باعث می‌شود که بشر به مسائل مهمتر که همان مسائل عالم وجود است، فکر کند. تصور کنید علم کیهان‌شناسی، جزوی از فلسفه وجود بود که امروز از فلسفه جدا شده و به علمی مستقل تبدیل شده است. ما دقیقا می‌توانیم محابسات کیهانی را اندازه‌گیری کنیم، دقیقا می‌توانیم ببینم که چند ثانیه بعد از پیدایش جهان چه اتفاقی رخ داده است. می توانیم بفهمیم که آینده جهان به کجا می‌رسد. می‌توانیم این را پیش‌بینی کنیم که چه به سر بشر خواهد آمد. می توانیم کهکشان‌ها را در حالت به وجود آمدن ببینیم. این کاری است که ما در حال انجام آنیم.