کوسه یک چشم

برای دیدن بقیه عکس ها به ادامه مطلب بروید

اوباش: نه!... نه!... من شنا بلد نیستم!

اوباشان: داداش! ما از برادران ارزشی هستیم. عکس‌مونو اشتباهی قاطی اوباش نذاری بره روی سایت خبرگزاری!

اوباش:بهش بگوبیادبشینه بریم،من عقب راسه نفرحساب می‌کنم. دیرم شده!

مامور: این متهم نیست! ازش عکس نگیرید! یکی از بچه‌های خودمونه از ترسش شلوارشو کثیف کرده، نمی‌خواد شناسایی بشه!

تمام عکس‌های این گزارش تصویری واقعی است و هیچ دخل و تصرفی در آن‌ها صورت نگرفته، اما صحت شرح‌های آن به هیچ‌وجه تایید نمی‌شود. این توضیح را برای آن دسته از سایت‌ها مثل رجانیوز و تابناک ارایه کردیم که هر لینک طنزی را به جای خبر جدی منتشر می‌کند و برخی مخاطبان‌شان هم جوگیر می‌شوند و کامنت‌های حماسی از خودشان می‌فشانند.
شهرت، چیزی است که خیلی‌ها در پی داشتن آن هستند و خیلی‌ها هم که چنین چیزی را دارند، بیش‌تر می‌خواهند.
شهرت خیلی خوب است. اگر مشهور باشید، دیگر لازم نیست در صف بایستید. هر جایی که بروید، مردم خودشان داوطلبانه نوبت‌شان را به شما می‌دهند. عکس‌هایتان در سایت‌ها و وبلاگ‌ها و فوروم‌ها منتظر می‌شود، دخترها و پسرها آن را دانلود می‌کنند و روی بک‌گراند کامپیوتر و لپ‌تاپ‌شان می‌گذارند و یا با گوشی موبایل بلوتوث می‌کنند، همیشه در مهمانی‌ها در کانون توجه قرار دارید و همسایه‌ها به شما احترام می‌گذارند و سوپرمارکت و میوه‌فروش محله هم همیشه بهترین اجناس و محصولات‌شان را برایتان کنار می‌گذارند.
شهرت چهره آن‌قدر خوب است که حتا نمایندگان مجلس هم در پی آن هستند و برای مطرح شدن حاضر هستند حتا مقابل هندی‌کم هم به پرسش‌ها پاسخ دهند و مورد مصاحبه قرار گیرند. شهرت آن‌قدر خوب است که اگر یک دوربین در حال مصاحبه با یک نفر در خیابان باشد، عابران برای لحظه‌ای پشت سر او توقف می‌کنند تا شاید تصویرشان در تلویزیون نمایش داده شود، حتا اگر برای ۴ ثانیه باشد. وقتی هم یک وزیر در حال مصاحبه است، معاونان و مشاوران و راننده و محافظ او پشت سرش الکی می‌ایستند تا در کادر حضور داشته باشند.
اما شهرت‌طلبی، شتری است که مقابل منزل هر کسی، حتا افراد مشهور هم می‌خوابد.
داشتن شهرت در میان رفتگان و ارواح هم نوعی است که «شهاب حسینی» شیفته آن شد و برای همین داخل قبر به انتظار روز رستاخیز نشست تا هروقت کلمه «بهشت زهرا» را در گوگل سرچ می‌کنید، تصویر پلیس جوان را در حال احتضار اختیاری ببینید.

داشتن شهرت گاهی باعث دردسر می‌شود و اگر کسی مانند «عزت‌اله ضرغامی» که گفته می‌شود صبح وقتی چشم‌هایش را باز می‌کند بلافاصله پنج مرتب زیر لب «مرگ بر آمریکا» می‌گوید، در حالی که پیراهن آستین کوتاه به تن دارد با مجسمه آزادی آمریکا عکس یادگاری بگیرد، برایش گران تمام شود و همه سایت‌ها و خبرگزاری‌ها و روزنامه‌ها و مجله‌ها از این تصویر به گرمی استقبال می‌کنند و می‌نویسند: «واقعن که، آقای رییس صداوسیمای ملی!».

(بقیه در ادامه مطلب)